Bundeswehr bugün yaklaşık 180 bin askere sahip ve açık 80 bine ulaşıyor. NATO'nun GSYH'nin yüzde 5'i savunma harcaması hedefi değişiklik gerektiriyor. Demografik düşüş ve 2011'de zorunlu askerliğin askıya alınması sorunu derinleştiriyor. Bu arada Almanların yüzde 30'u göçmen kökenli; bunların arasında Alman vatandaşlığına sahip 2 milyon genç (15-24 yaş) bulunuyor. Bu şimdiye kadar değerlendirilmemiş bir potansiyel — ordudaki payları yalnızca yüzde 8,9 olup kamu yönetimindekinden (yüzde 16,2) düşük.
SVR-Integrationsbarometer 2024 (15 bin katılımcı) ortaya koyuyor: göçmenlerin yüzde 77'si Bundeswehr'e "tamamen" veya "oldukça" güveniyor — göçmen geçmişi olmayan Almanlardan (yüzde 68) 9 puan daha yüksek. Fark birinci nesilde (yüzde 78) güvenin oldukça yüksek olmasından kaynaklanırken ikinci nesil genel ortalamayla aynı düzeyde (yüzde 67) kalıyor.
En yüksek güveni AB dışından gelenler (yüzde 84), ardından AB vatandaşları (yüzde 74), Türkler (yüzde 69) ve etnik Alman göçmenler (yüzde 68) gösteriyor. Göçmen geçmişli Almanlar Bundeswehr'e yüzde 70 düzeyinde güveniyor; gençlerde (15-24 yaş) bu oran yüzde 81'e ulaşıyor. Bu bir işe alım avantajı; ancak ordunun işveren olarak çekiciliği düşüyor (ZMSBw'ye göre 2020'de yüzde 40'tan 2025'te yüzde 32'ye).
Bu yasal değişiklikler gerektiriyor; ancak rapora göre Fransa veya ABD örnekleri "bunun birçok fayda getirebileceğini" gösteriyor. Bundeswehr aşırılıkçılıkla mücadele etmeli (2024'te 275 vaka) ve "kapsayıcılık inşa etmeli." Raporun yazarlarına göre kadın askerlerin işe alımındaki başarı (2000'de yüzde 1,4'ten bugün yüzde 13,6'ya) değişimin mümkün olduğunu kanıtlıyor. Aksi takdirde Alman ordusunu kadro açığı ve toplumdan kopukluk tehdit ediyor.
Bundeswehr'de göçmen geçmişli binlerce asker hizmet veriyor; aralarında Müslümanlar ve Rus kökenli kişiler de var. Varlıkları tartışma yaratıyor: manevi danışmanlık eksikliğinden casusluk şüphelerine kadar. SVR 2025 raporu göçmenlerin orduya güvenini vurgulasa da gerçeklik daha karmaşık.
Bundeswehr'de yaklaşık 3 bin asker Müslüman — Teğmen Hammouti-Reinke'nin vurguladığı gibi kayda değer bir sayı. Ancak yıllardır Hristiyan ve Yahudilere sunulan manevi danışmanlık Müslümanlar için yoktu. 2024'te Bundeswehr'de Müslüman din danışmanlığı başlatıldı; ancak bu gecikmiş bir çözüm. Shervan Mohamed gibi askerler görev sonrasında namaz kılıyor ve sağlık elverdiğinde Ramazan'da oruç tutuyor.
Tartışma 2011'de İslam Konseyi'nin askeri imamlar talep etmesiyle alevlendi. Minden mahkemesi orduda şeriata yer olmadığına hükmetti. Parlamento askeri ombudsmanları 10 yıldır eşitlik çağrısında bulunuyor. Manevi danışmanlık eksikliği Müslümanları izole ediyor ve dışlanma duygusunu derinleştiriyor.
Özellikle Ukrayna işgalinin ardından Bundeswehr'deki Rus kökenli askerler gerilim yaratan bir konu. Alman askeri karşı istihbaratı (MAD) casusluk konusunda da uyarıyor.
[Aleksandra Fedorska, Tysol.pl ile çok sayıda Polonyalı ve Alman medya kuruluşunun gazetecisidir]
["Bilmeniz gerekenler" ve SSS bölümleri ile ara başlıklar Editörlüğe aittir]
Alman politikasında "Zeitenwende" nedir? "Zeitenwende", Şansölye Olaf Scholz'un 2022'de Rusya'nın Ukrayna saldırganlığı sonrasında Alman savunma politikasındaki dönüşümü tanımlamak için kullandığı terimdir — askeri harcamaların artırılması ve ordunun modernizasyonu anlamına gelir.
Almanya neden göçmenleri Bundeswehr'e almak istiyor? Toplumun yaşlanması ve iş gücü eksikliği nedeniyle Bundeswehr, 2035'e kadar 260 bin asker hedefine ulaşmakta zorlanıyor. Özellikle genç nesil göçmenler potansiyel bir personel rezervi oluşturuyor.
SVR-Integrationsbarometer 2024 nedir? Entegrasyon ve Göç Uzmanlar Konseyi (SVR) tarafından 15 bin anket temelinde hazırlanan rapordur. Göçmenlerin entegrasyon düzeyini ve ordu dahil devlet kurumlarına güvenini analiz eder.
Göçmenler Bundeswehr'de hangi zorluklarla karşılaşıyor? Rapor Müslüman manevi danışmanlık eksikliği, kültürel gerilimler ile aşırılıkçılık ve casusluk endişelerine dikkat çekiyor. Aynı zamanda göçmenlerin orduya yüksek güvenini vurguluyor.
Diğer AB ülkelerinde yabancılar askerlik yapıyor mu? Evet. Fransa, İspanya ve İngiltere yıllardır yabancıların askere alınmasına izin veriyor; bunu entegrasyon unsuru ve profesyonel ordunun güçlendirilmesi olarak değerlendiriyor.
